Muzoniusz Rufus

Z prawdziwą radością na samym początku nowego roku prezentujemy Państwu kolejny tom z serii „Biblioteka Antyczna”:

Muzoniusz Rufus, Wykłady stoickie (Diatryby), tłumaczenie, Wstępe i przypisy Krzysztof Łapiński.

Książka właśnie została wydrukowana i za kilka dni będzie dostępna (okładki muszą wyschnąć). By zachęcić do lektury, dołączamy pierwszy ‚stoicki wykład’ Muzoniusza, uczonego filozofa i dobrego, a przy tym nowocześnie myślącego, człowieka.

Diatryba 1 – link

Gajusz Muzoniusz Rufus (ok. 30–101 n.e.), jeden z najważniejszych przedstawicieli stoicyzmu czasów wczesnego cesarstwa, rzymski ekwita, nauczyciel Epikteta i Diona z Prusy. Uważany za wybitnego mówcę i wychowawcę, zyskał miano „rzymskiego Sokratesa”. O tym, jak niezwykłym okazał się nauczycielem, świadczy fakt, że kiedy cesarz Neron zesłał go na niegościnną wysepkę Gyaros na Morzu Egejskim, za Muzoniuszem dobrowolnie podążyła liczna grupa młodych ludzi.

Był orędownikiem filozofii pojętej jako terapia duszy i sztuka życia. Wypracował koncepcję ascezy, w której łączył elementy sokratejskie i cynickie. Opowiadał się za równym dostępem kobiet i mężczyzn do edukacji. Zachęcał do wegetarianizmu.

Muzoniusz, który wzorem Sokratesa i cyników przykładał wielką wagę do bezpośredniego nauczania i lekceważył działalność pisarską, nie pozostawił po sobie żadnych dzieł. Jego poglądy zostały spisane po grecku przez nieznanego bliżej ucznia lub uczniów, a przetrwały w Antologii Jana Stobajosa, autora żyjącego w V stuleciu. Wykłady Muzoniusza, które określa się mianem diatryb, były głoszone językiem prostym, a zarazem perswazyjnym i emocjonalnym. Miały za zadanie przekonać słuchaczy do praktykowania filozofii, którą Muzoniusz uważał za najbardziej wymagającą ze sztuk, jako że zajmuje się ona chorobami duszy, a te są najtrudniejsze do uleczenia.

Oddawany do rąk Czytelników przekład jest pierwszym pełnym tłumaczeniem diatryb Muzoniusza Rufusa na język polski.

Comments are closed.